Na drie weken buitenland terug in de marginale driehoek beland. Jammer om terug in de realiteit te belanden, zeker met een aantal pijnlijke ontdekkingen, zowel door mij als over mij. Het leven zou eenvoudig kunnen zijn, vreemd dat haast iedereen zich in bochten wringt. Twintig dagen lijken mijlenver weg als ik denk aan alle ellende die volgende dagen komen gaat. Anderzijds lijkt de enige oplossing opnieuw te vertrekken, althans de oplossing op korte termijn.
Pain is temporary, pride is forever. Alleen… ik ben een angsthaas, iemand die nooit denkt aan eer maar aan het beperken van pijn.
0 Reacties tot “thuis.”